Wybory prezydenckie 1990
Wybory prezydenckie w 1990 roku wcześniejszy pierwszymi powszechnymi wyborami tego typu od czasów międzywojennych. Reformy ekonomiczne również polityczne, wybory parlamentarne 1989 roku również pierwotny niekomunistyczny szef rządu sprawiły, iż konieczna okazała się również transformacja systemu wyboru prezydenta Rzeczypospolitej. Oczywiste stało się, iż ponoszący winę pan mieć legitymację powszechną. od 19 lipca 1989 r. stanowisko owo piastował generał Wojciech Jaruzelski, pomimo tego zarysowane powyżej zmiany zdecydowały o skróceniu jego kadencji.
Chęć kandydowania wyraziło aż 16 osób, pomimo tego na rzecz oficjalnego zarejestrowania kandydatury niezbędne było uzbieranie minimum 100 tys. podpisów. ten przesłanka spełniło sześciu pretendentów:
- Roman Bartoszcze – desygnowany przez PSL,
- Włodzimierz Cimoszewicz – formalnie bezpartyjny, pomimo owo ze środowiska SdRP,
- Tadeusz Mazowiecki – premier,
- Leszek Moczulski – pretendent Konfederacji osobisty Niepodległej,
- Stanisław Tymiński – pretendent niezależny,
- Lech Wałęsa – przywódca "Solidarności".
Powszechnie uważano, iż w drugiej turze wyborów zmierzą się Wałęsa z Mazowieckim. ten pierwotny zdobył 39% głosów, natomiast ten inny – 18%, co dało mu dopiero trzecie miejsce. Stało się tak, bo 23,1% poparcia (3 797 605 głosów) uzyskał niedoceniany Stanisław Tymiński, pretendent nie przez wszystkich uważany poważnie. również choć w drugiej turze poniósł pan klęskę (25% głosów Tymińskiego, wobec 75% Wałęsy), owo sposób, w który istota ta, nikomu bliżej nieznana, odegrała znaczną rolę w pierwszych wolnych wyborach prezydenckich po 1989 roku, zasługuje na bliższe przyjrzenie się.
Pomimo spodziewanej porażki, Tymiński pokazał iż wykorzystując nastroje społeczne, sytuację polityczną również gospodarczą oraz wykończenie polityczny, wolno będąc "człowiekiem znikąd", bez poparcia żadnych liczących się sił politycznych odegrać znaczącą rolę w wyborach prezydenckich w Polsce. Jego spontaniczna wojna wyborcza była swoistym majstersztykiem, przynosząc mu nieoczekiwanie dużą liczbę głosów również w efekcie zwycięstwo nad uniwersalnie znanym premierem Tadeuszem Mazowieckim.